เกมรับของทีมชาติบราซิลยุคต้นมิลเลนเนียม พวกเขาจะใช้เกมรุกเพื่อสกัดไม่ให้เข้ารุกได้มากกว่า จะได้ไม่ต้องมากังวลในเกมรับ ซึ่งเอาเข้าจริง บราซิลเองก็มีนักเตะเล่นเกมรับได้หลายคนอยู่เหมือนกัน หาก โรแบร์โต คาร์ลอส แบ็คเท้าหนักจะเป็นสัญลักษณ์ของแบ็คตีนระเบิด แบ็คอีกข้างหนึ่งของบราซิลก็เป็นสัญลักษณ์ของความเงียบเขาคือ คาฟู

คาฟู พูดไม่เยอะแต่เลี้ยงไม่ผ่าน

สำหรับชายคนนี้ชื่อว่า มาร์กอส เอวานเกลลิสตรา เดอะ โมเรเลส เกิดวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1970 เกิดที่เมืองเซาเปาโล ประเทศบราซิล ส่วนสูงประมาณ 176 เซนติเมตร ปัจจุบันเลิกเล่นฟุตบอลไปแล้วเรียบร้อย

เส้นทางอาชีพ

สำหรับเส้นทางนักเตะอาชีพของ คาฟู นั้นก็เหมือนกับนักเตะทั่วไปของประเทศบราซิล นั่นก็คือเริ่มต้นจากสโมสรในระดับเยาวชนก่อน คาฟู โชคดีอย่างหนึ่งคือเกิดในเมือง เซาเปาโล เมืองที่มีสโมสรชื่อดังของประเทศอยู่แล้วอย่าง เซาเปาโล เลยทำให้เค้าเดินทางบนเส้นทางลูกหนังได้ไว หลังจากเล่นในระดับเยาวชน เขาก็ถูกโปรโมทขึ้นชุดใหญ่ของ เซาเปาโล ในปี 1989 ก่อนจะเดินทางสู่แผ่นดินยุโรปด้วยการเล่นให้กับ เรอัล ซาราโกซ่า แล้วก็ระเห็จไปมานี่อีกสักระยะหนึ่ง ก่อนจะมาเข้าสู่ช่วงพีคของตัวเองกับ โรม่า ในปี 1997-2003 ก่อนจะย้ายไปเล่นให้กับ มิลาน ช่วงปลายค้าแข้งแล้วก็เลิก

วิธีการเล่น

ชายคนนี้ต้องบอกว่าวิธีการเล่นฟุตบอลของเขาไม่ยากเลย แต่ทำยากมากนั่นก็คือ การป้องกันอย่างมีประสิทธิภาพ เค้าจะไม่ยอมให้ใครผ่านทางพื้นที่ฝั่งขวาของเค้าที่ดูแลอยู่ได้เลย อาจจะไม่ได้โวยวายอะไร แต่บอกเลยว่าเข้าบอลหนักมาก เข้าบอลได้ขาดมาก

ความเป็นผู้นำทีม

จุดพีคอีกอย่างหนึ่งของเค้าก็คือ การพาทีมบ้านเกิดอย่างบราซิลเป็นแชมป์โลกเมื่อปี 2002 ตอนนั้นการเล่นแบ็คขวาของเขาแน่นอนมาก ยืนปักหลักรอปัดกวาดการเข้าทำของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างแนบเนียน แต่เวลาเข้าบอลนี่เหมือนเป็นอีกคนหนึ่ง เข้าสกัดจนตัวลอยทีเดียว รวมถึงความเป็นผู้นำในทีมสูงมาก จนกลายเป็นต้นแบบของนักฟุตบอลอีกหลายคนยุคต่อมา